To break-up or not to break-up? That’s the question

Βραδάκι κι ένα ζευγάρι, μια γυναίκα κι ένας άντρας, κάθονται στον μεγάλο καναπέ του σαλονιού. Στο τραπέζι υπάρχει ένα μπουκάλι ακριβό κρασί, δυο κολονάτα ποτήρια, κεριά. Η γυναίκα σηκώνει το ποτήρι της ψηλά, ετοιμάζεται να κάνει μια πρόποση. Ο άντρας, αμίλητος. Στο μυαλό του εξελίσσεται ένας πολύ ενδιαφέρων διάλογος. Ο διάλογος αυτός περιλαμβάνει όλα όσα θα θελε να πει στην κοπέλα του, αν έβρισκε τα κότσια, καθώς και τις απαντήσεις που ξέρει πολύ καλά πως θα λάμβανε.

 

«Σ’αγαπώ».

«Πάψε. Σε βαρέθηκα. Εσένα και την αγάπη σου. Ρουτινιάσαμε. Το σεξ έχασε το ενδιαφέρον του. Εσύ μου σπας τα νεύρα».

«Σήμερα κλείνουμε πέντε χρόνια. Αλλά εγώ θα σ’αγαπώ για πάντα».

«Για πάντα; Δεν έχω ξανακούσει πιο βαρετή ιδέα».

«Σκέψου ότι σε αγαπάω. Και ότι δεν με πειράζει που φοράς τις κάλτσες σου όταν κάνουμε σεξ. Είσαι και μεγάλος, πού όρεξη να βγεις ξανά στο παζάρι, να βγαίνεις ραντεβού, να κερνάς και να φλερτάρεις;»

«Η τηλεφωνήτρια στη δουλειά έχει ωραία βυζιά. Και κώλο. Αν της ζητούσα να βγούμε, λες να δεχόταν;»

«Άσε που όταν γνωρίζεις μία καινούργια γυναίκα, πρέπει να βάζεις τα δυνατά σου στο κρεβάτι για να μη σε παρατήσει απ’την πρώτη βδομάδα. Ενώ, εμένα δε με νοιάζει. Δίνω περισσότερη σημασία στην πνευματική μας επαφή απ’ότι στον σωματικό οργασμό».

«Αλλά αυτά τα βυζιά… θα ναι το κάτι άλλο. Ποτέ δεν ήμουν με κάποια που να χει τόσο μεγάλα».

«Μην ξεχνάς ότι σου μαγειρεύω, κιόλας».

«Άραγε, η άλλη μαγειρεύει;»

«Και σου πλένω και τα σώβρακα».

«Ελπίζω να μην είναι καμιά βρωμιάρα, που να καλύπτει την απλυσιά της με κολόνιες και κρέμες σώματος…»

«Καθαρίζω και το σπίτι. Και συ ποτέ σου δεν έβαλες μια σκούπα…»

«Αυτή θα ξέρει να σφουγγαρίζει; Μπορεί να μην της αρέσει και ο Άρχοντας. Και τι θα βλέπουμε όταν παραγγέλνουμε πίτσες;»

«Άσε που πάντα δεχόμουν και τους κάφρους τους φίλους σου να δείτε τον αγώνα…»

«Αν αυτή μισεί το ποδόσφαιρο; Αν μισεί και τον ΠΑΟΚ;!»

«Η συνήθεια είναι καλή».

«Η συνήθεια είναι καλή. Πού να μπλέκω απ’την αρχή, άστο…»

 

Ο εσωτερικός διάλογος λαμβάνει τέλος. Επιστροφή στον μεγάλο καναπέ, στο κρασί, στα κεριά, σε κείνη. Της χαμογελά, της πιάνει το χέρι, τη φιλά.

«Χρόνια μας πολλά, μωρό μου».

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s