ΕΣΥ ΠΟΤΕ ΘΑ ΞΥΠΝΗΣΕΙΣ;

Ο κ.Σαμαράς έχει αποδείξει ότι ξέρει πολύ καλά να αντιμετωπίζει τα προβλήματα που παρουσιάζονται. Τις τελευταίες βδομάδες, άλλωστε, το έχει αποδείξει περίτρανα. Η επιστράτευση των εκπαιδευτικών ήταν η πρώτη του μεγάλη επιτυχία, την οποία, φυσικά, υποστήριξαν με το παραπάνω όλες εκείνες οι μαμάδες υποψηφίων που νομίζουν ότι ζουν σε μία Ελλάδα δίκαιη και άκρως δημοκρατική. Και ένα μεγάλο μέρος των υποψηφίων, όμως, τάχθηκε υπέρ της επιστράτευσης, από τη μία επειδή «ήθελε να ξεμπερδεύει μια ώρα αρχύτερα με τις Πανελλήνιες» και από την άλλη επειδή είχε κάψει άπειρα εγκεφαλικά κύτταρα αποστηθίζοντας τύπους φυσικής και ιστορικές πηγές όλη τη χρονιά (σ’αυτό το σημείο να αναφέρω πόσο στρουμφοφανταστικό είναι το εκπαιδευτικό μας σύστημα! Προωθεί παπαγάλους, αληθινούς παπαγάλους! Ουαου!).

Όμως, η μεγαλύτερη επιτυχία του κ.Σαμαρά ήταν, αναμφίβολα, η χθεσινή. Ή, για όσους ζουν σε άλλο κόσμο και δεν έχουν καταλάβει ακόμη τι συμβαίνει, το κλείσιμο της κρατικής τηλεόρασης με το «έτσι θέλω». Οι αντιδράσεις ήταν άμεσες. Μέσα σ’αυτές υπήρχαν και πολλές τύπου: «Και τώρα πού θα βλέπω εγώ Γιουροβίζιον;», «Και τώρα τι θα βάζω στο 1,2,3 στο τηλεκοντρόλ;» όπως και οι εξαγγελίες τύπου «Όλοι οι εργαζόμενοι στην ΕΡΤ διεφθαρμένοι ήταν, καλά έκανε ο Σαμαράς και την έκλεισε» (και οι 2.656 άνθρωποι που απολύθηκαν ήταν ‘διεφθαρμένοι’, φυσικά!).

Όλοι οι ανωτέρω αναρωτήθηκαν για ποιο λόγο εκνευρίστηκαν τόσα άτομα με το κλείσιμο της ΕΡΤ. Προφανώς όχι χωρίς λόγο και αιτία.

Πέρα από το γεγονός ότι το κλείσιμό της ήταν αντισυνταγματικό (και επειδή δεν είμαστε νομομαθείς, ενημερωθήκαμε για το ζήτημα πριν το γράψουμε σε άρθρο), 2.656 άνθρωποι έχασαν τη δουλειά τους. Και έρχεται ο καθένας και γκρινιάζει ότι όλοι αυτοί ήταν διεφθαρμένοι. Είναι πολύ εύκολο να λες «ναι, ήταν διεφθαρμένοι» και να κλείνεις το θέμα εκεί. Είναι πολύ εύκολο γιατί δεν ήταν ο πατέρας σου που απολύθηκε ή η μάνα σου, δεν ήσουν εσύ, δεν ήταν ο γκόμενός σου, δεν ήταν ο κολλητός σου, δεν ήταν κάποιος που ξέρεις! Οπότε, για ποιο λόγο να νοιαστείς; Για ποιο λόγο να στενοχωρηθείς; Αφού εσύ είσαι μια χαρά για την ώρα, δε σε αφορά τι γίνεται για τους άλλους. Όλος ο θυμός που έχει καλλιεργηθεί μέσα σου τα τελευταία χρόνια ξεσπάει σε μία φράση «Καλά τους έκαναν».

Σου έχουν κόψει το μισθό, Έλληνα. Σε έχουν εξευτελίσει. Έχεις υποστεί μία κάποια πλύση εγκεφάλου και έχεις πιστέψει ότι η λύση αυτή τη στιγμή είναι η υποταγή. Η λύση είναι να ψηφίζεις Σαμαρά, γιατί σου είπαν ότι άμα ψηφίσεις ΣΥΡΙΖΑ θα σε βγάλουν από την Ευρωζώνη και σου έμαθαν να πιστεύεις ότι αυτό είναι το χειρότερο που μπορεί να σου συμβεί τη δεδομένη χρονική στιγμή. Σε έκαναν να φοβάσαι και να δέχεσαι παθητικά ό,τι σου συμβαίνει. Έχασες την κρίση σου, έχασες τη δυνατότητα σκέψης, έχασες και την αξιοπρέπειά σου. Σου είπαν ότι το νόημα της ζωής βρίσκεται στο να πηγαίνεις κάθε Σάββατο στην Πάολα και στο να έχεις iPhone. Τους πίστεψες. Το βαθύτερο νόημα βρίσκεται στο να έχεις πάνω από 200 likes στο facebook, στο να είσαι αγαπητός και να μην τσακώνεσαι ποτέ και με κανέναν. Εν ολίγοις, στο να μην έχεις άποψη. Στο να είσαι ένα φερέφωνο, ένα διάφανο ον που περιφέρεται στην Ελλάδα του σήμερα, στην Ευρώπη του σήμερα, στον κόσμο του σήμερα χωρίς να ξέρει τι συμβαίνει και χωρίς να θέλει να μάθει. Δεν έχεις προορισμό, δεν έχεις και αφετηρία, δεν έχεις απόψεις. Απλά περιφέρεσαι.

Έμαθες να μη διεκδικείς τίποτα, να μη θυμώνεις για τίποτα, να μη σκας για τίποτα. Έμαθες να μην υποστηρίζεις τις διαδηλώσεις στην Τουρκία επειδή «οι Τούρκοι είναι εχθροί μας και είναι κακοί». Έμαθες να πιστεύεις ό,τι ακούς, από όποιον το ακούς. Έμαθες ότι εγκληματίες είναι μόνο οι μετανάστες και ότι εσύ είσαι καλύτερος από αυτούς. Έμαθες ότι το να κοιμάσαι είναι πιο ωφέλιμο από το να προσπαθείς να είσαι ξύπνιος.

Έμαθες; Σκατά έμαθες.

Ως πότε θα συνεχιστεί αυτή η κατάσταση; Ως πότε θα κοιμάσαι; Πότε θα ξυπνήσεις; Πότε θα σηκωθείς και θα πεις «Δεν πάει άλλο»; Πότε; Όταν σου πάρουν και το σπίτι; Πιθανότερο όταν σου πάρουν το iPhone. Και αν δεν καταλαβαίνεις για ποιο λόγο αυτό είναι τραγικό, τότε μάλλον κοιμάσαι περισσότερο από όσο νόμιζα…

Και για να κλείσουμε ένα ποίημα που νομίζω είναι πάντοτε επίκαιρο:

«Όταν ήρθαν να πάρουν τους τσιγγάνους δεν αντέδρασα.
Δεν ήμουν τσιγγάνος.
Όταν ήρθαν να πάρουν τους κομμουνιστές δεν αντέδρασα.
Δεν ήμουν κομμουνιστής.
Όταν ήρθαν να πάρουν τους εβραίους δεν αντέδρασα.
Δεν ήμουν εβραίος.
Όταν ήρθαν να πάρουν εμένα δεν είχε απομείνει κανείς για να αντιδράσει».
(Martin Niemöller)

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s